Hreflang

Hoe ziet een hreflang-tag eruit?

Een hreflang-tag heeft de vaste structuur <link rel="alternate" hreflang="[taalcode]-[landcode]" href="[URL]" />. De taalcode volgt de ISO 639-1-standaard, zoals nl voor Nederlands, en of de en voor Engels. De optionele landcode volgt de ISO 3166-1 alpha-2-standaard, zoals NL voor Nederland of BE voor België. De taalcode is verplicht, de landcode is optioneel en gebruik je alleen als je content per land verschilt, bijvoorbeeld een Nederlandse en een Belgische variant van dezelfde taal.

Hreflang vervult twee functies tegelijk. Ten eerste zorgt het ervoor dat de juiste taal- of regioversie aan de juiste gebruiker wordt getoond, wat een betere gebruikerservaring en een lager bouncepercentage oplevert. Ten tweede voorkomt het duplicate content-problemen tussen sterk gelijkende pagina's, zoals een .nl- en een .be-versie van dezelfde tekst. Hreflang is zelf geen rankingfactor, maar wel een belangrijk sturingssignaal richting zoekmachines.

Hoe implementeer je hreflang?

Er zijn drie manieren om hreflang te implementeren, en je gebruikt er altijd maar één tegelijk om tegenstrijdige signalen te voorkomen:

• In de HTML head van elke pagina: de snelste en meest gebruikte methode voor kleinere sites.
• Via de HTTP-header: bedoeld voor niet-HTML-bestanden, zoals PDF's, waar je geen head-sectie kunt aanpassen.
• In de XML-sitemap: handig bij grote websites of meerdere CMS'en, omdat je alle hreflang-relaties dan centraal beheert.

Wat is x-default?

De hreflang-waarde x-default geeft de fallback-versie van je pagina aan: de versie die wordt getoond wanneer geen enkele taal- of regiovariant matcht met de voorkeuren van de bezoeker. Dit is vaak de Engelse of een internationale variant van je content. x-default is geen harde vereiste, maar wel een sterke aanbeveling als je meer controle wilt over welke versie bezoekers buiten je gedefinieerde taalgroepen te zien krijgen.

Wat is een zelfverwijzende hreflang-tag?

Een zelfverwijzende hreflang-tag (self-referencing hreflang) betekent dat elke taalversie ook naar zichzelf verwijst, naast naar alle andere taalversies. Google stelt hierover expliciet: elke taalversie moet zichzelf vermelden, samen met alle andere taalversies. Deze verwijzingen moeten bovendien bidirectioneel zijn: verwijst pagina A naar pagina B, dan moet pagina B ook terugverwijzen naar pagina A. Dit heet een return-tag, en het ontbreken ervan is een van de meest voorkomende hreflang-fouten.

De tabel hieronder zet de drie belangrijkste technische onderdelen van hreflang naast elkaar.

Welke fouten worden vaak gemaakt met hreflang?

De meest voorkomende hreflang-fouten zijn ongeldige taal- of landcodes die niet aan de ISO-standaard voldoen, een ontbrekende return-tag, hreflang die maar op één van de betrokken pagina's staat, dezelfde URL die voor meerdere talen wordt opgegeven, een ontbrekende x-default, hreflang die conflicteert met de canonical tag, en relatieve URL's in plaats van absolute URL's. Gebruik daarom altijd volledige, absolute URL's die zelf een 200-statuscode teruggeven.

Controleer je hreflang-implementatie regelmatig met een crawler zoals Screaming Frog: die scant je hele website en toont per pagina of de hreflang-tags, return-tags en taalcodes correct staan. Google Search Console biedt hiervoor geen apart rapport meer: het rapport "(Inter)nationale targeting" is sinds 22 september 2022 verwijderd, nadat Google het op 24 augustus 2022 had aangekondigd als deprecated. Google's eigen John Mueller adviseerde bij die verwijdering om voortaan zelf te crawlen in plaats van op een Search Console-rapport te vertrouwen, juist omdat een crawl een actuele stand geeft in plaats van een momentopname. Let op: Bing gebruikt hreflang ook, maar minder strikt dan Google, en kijkt daarnaast naar de HTML meta language tag als aanvullend signaal.

Wil je laten controleren of je meertalige website correct is ingericht voor internationale vindbaarheid? Bekijk onze SEO-dienst.